تبليغاتX
ღ¸.• ¨¯`خـــــوش گــــذرونــــی¸.• ¨¯`•ღ






ღ¸.• ¨¯`خـــــوش گــــذرونــــی¸.• ¨¯`•ღ

ღ¸.• ¨¯`• پــــــری وروجـــــــــــــــک¸.• ¨¯`•ღ

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

                چند روزیست که هر دم به تو می اندیشــــم

به تو آری به تو یعنی به همان منظر دور

                 به همان سبز صمیمی به همان باغ بلـــــور

به همان سایه همان وهم همان تصویری

                  که سراغش ز غزلــــهای خودم می گیری

به همان زل زدن از فاصله ی دور به هم

                 یعنی ان شیوه ی فهماندن منظور به هـــــــم

به تبسم به تکلم به دل آرایی تو

                به خموشی به تماشا به شکیبایـی تــــــــــــــو

به نفس های تو در سایه سنگین سکوت

                 به سخن های تو با لحجه شیریــــــــن سکوت

شبحی چند شب است آفت جانم شده است

                 اول نـــــــام کسی ورد زبانـــــــــم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است

                 یک نفر مثل خودم عاشق دیــــــدار من است

یک نفر ساده چنان ساده که از سادگیش

                  می شود یک شبـــه پی برد به دلــــــدادگیش

آه ای خواب گران سنگ سبک بار شده

                   بر ســـــــر روح من افتـــــاده  و آوار شده

در من انگار کسی در پی انکار من است

                  یک نفر مثل خودم تشنه ی دیــــدار من است

یک نفر سبزه چنان سبز که از سرسبزیش

                 می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویــش

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است

                 اول نام کســـــــــــــــــی ورد زبانم شده است

ای بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست

                 راستی این شبحه هر شبه تصویر تو نیست ؟

اگر این حادثه ی هر شبه تصویرتو نیست

                 پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکیـــــــسـت؟

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش

                عاشقی جرم قشنگی ست به انکــــــــار مکوش

آری آن سایه که هر شب آفت جانم شده بود

                آن الفبـــــــــــــــــا که همه ورد زبانم شده بــود

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است

                و تماشا گه  این خیـــــــــــــــل تماشا شده است

آن الفبای دبستانی دلخواه تویی

                مشق من آن شبـــــــــــــــح شاد شبانگـــاه تویی

 

 

نوشته شده در شنبه 30 آبان1388ساعت 2:9 PM توسط پریسا| |

به خاطره خدا هم که شده دل کسی رو نشکن

 

دلم گرفت ِ رفتم پیشه خدا ِ بهش گفتم چه چیزی بیشتر هز همه در مورد انسان ها شما را متعجب کرده؟

 

خداوند پاسخ داد : اینکه آنها از بودن در دوران کودکی  ملول می شوند و عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و

 

 بعد حسرت دوران کودکی را می خورند.اینکه سلامتیشان را صرف پول می کنند و بعد پولشان را صرف

 

 سلامتی...

 

اینکه با نگرانی نسبت به آینده زمان حال را فراموش می کنند.اینکه چنان زندگی می کنند که گویی هرگز

 

نخواهند مرد و چنان میمیرند که گویی هرگز زنده نبوده اند...

 

خداوند دست های مرا در دست گرفت و مدتی هر دو ساکت ماندیم وبعد پرسیدم: به عنوان خالق آسمان ها می

 

 خواهی آهنا چه درس هایی یاد بگیرند؟

 

لبخندی زد وگفت : یاد بگیرند که نمی توان دیگری را مجبور به دوست داشتن کرد ِ یاد بگیرند که

 

 ظرف چند ثانیه می توانند زخم عمیقی در دل کسی که دوستش دارند ایجاد کنند و سال ها وقت

 

 لازم است که آن زخم التیام پیدا کند

 

 

 

پس به خاطره خدا هم که شده دله کسی رو نشکن

نوشته شده در چهارشنبه 27 آبان1388ساعت 8:56 PM توسط پریسا| |

 

همیشه در قلب منی



به نام یگانه حامی پرستوهای بی آشیانه

 

برای همه ی آنهایی که بی تقصیرند

 

تقدیم به چشم هایی که در راه ماندند و دل هایی که آنها را راندند

 

تقدیم به اشک هایی که غرورشان شکست و عهدهایی که کسی انها را نبست...

 

 

اگه احساسمو کشتی

 

اگه از یاد منو بردی

 

اگه رفتی بی تفاوت

 

به غریبه سر سپردی

 

بدون اینو که دل من

 

شده جادو به طلسمت

 

یکی هست اینور دنیا

 

که تو یادش مونده اسمت

 

.

 

یکی را دوست می دارم

 

ولی افسوس

 

 او هرگز نمی داند

 

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من

 

که او را دوست می دارم

 

ولی افسوس

 

 او هرگز نگاهم را نمی خواند

 

به برگ گل نوشتم من

 

که او را دوست می دارم

 

ولی افسوس

 

او برگ گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند

 

به مهتاب گفتم ای مهتاب

 

سر راهت به کوی سلام من رسان و گو که او را دوست می دارم

 

ولی افسوس

 

یکی ابر سیه آمد ندیده روی ماه تابان را بپوشانید

 

صبا را دیدم و گفتم صبا دستم به دامانت

 

بگو از من به دلدارم که او را دوست می دارم

 

ولی افسوس

 

 ز ابر تیره برقی جست و قاصد را میان ره بسوزانید

 

کنون وا مانده از هرجا دگر با خود کنم نجوا

 

یکی را دوست می دارم

 

ولی افسوس

 

او هرگز نمی داند....

 

 

(تقدیم به ساناز و سونیا)

 

 

راستی اونیم که آپ بالا رو کرده یکی  از دوستانه که به من خیلی لطف داره

 

منتظرتونم

 

 

فعلا

 

نوشته شده در پنجشنبه 21 آبان1388ساعت 4:56 PM توسط س.س| |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت